Góra

Była sobie Góra.

Góra – jak to góra – górowała nad okolicą i szczyciła się swoim szczytem. Była wysoka, dostojna i niedostępna. Jej majestat swym pięknem kusił – uwodził i śmiałków zapraszał.

Wielu pragnęło ją zdobyć, by pierwszeństwa chwały zaszczytem wpisać się do grona zdobywców i jakby posiąść Górę na własność.  Lecz Nikt nie mógł tego dokonać.

Być może właśnie o tej.., i innej Górze, powiadali ludzie, „że góra z górą się nie zejdzie”. A jednak wielkich zdobywców tego świata, nie brakowało. Potężnych – niczym owa Góra – ciągnęło aby wejść na sam jej szczyt.

Góra – pełna władzy, złowieszczo się uśmiechała i z naiwnych drwiła. Śmiałkowie, którzy do niej zmierzali, długo szykowali się do wyprawy i stale o zdobyciu Góry marzyli.  Snując swoje wielkie plany, na ogół w swoje wizje wciągali i wykorzystywali innych, którzy tak jak oni w nie uwierzyli.  Tym pragnieniem opuszczali  swoje domy, które tak naprawdę już dawno temu opuścili.

Właśnie tego nie byli świadomi. Odrzuceni.

Dlatego prędzej lub później, podczas zdobywania Góry –  ginęli.

– A Góra? – gdyby Ktoś zapytał.

– No, cóż – miała na imię – Egoizm.

Zainspirował Cię ten wpis?
Podziel się ze znajomymi:

0 Komentarzy

Nie ma jeszcze komentarzy

Twój komentarz