Łeb – master

Jest potrzebny, jest bardzo potrzebny.

A kiedy jest potrzebny?
Wtedy, kiedy jest potrzebny!

Mistrzostwo bycia, jak sadzę,
polega właśnie na takiej wyważonej proporcji,
pomiędzy umysłem, a nie-umysłem.

Słowem umysł ma wspierać, służyć, pomagać.

Najpierw zbierasz dane, te dane to wiedza.
Potem, kiedy dane połączą się z uczuciem,

odkrywasz prawdę,  swoją prawdę,
i masz ją na wyłączność.

Ta prawda, to już niej jest wiedza,

to jest uświadomienie.
Potem bardzo chcesz przekazać to dalej.
Pędzisz podekscytowany zmieniać świat,
by przekazać to co chcesz przekazać, i co?

Najczęściej dostajesz obuchem w łeb,
i się zaczyna, wymądrzanie, spieranie, udowodnianie.
Rodzi się spór, konflikt, gdzie nie ma zwycięzcy.

Bo, z uświadomieniem jest tak, jest ono Twoje,
I tylko Twoje, i na własny wyłączny użytek.

Ono zostało dane Tobie, żebyś mógł zrobić kolejny krok,
by stać się Łeb-Masterm swojego losu.

Po cichutku, samotnie.

A mądrość, hmmm
To umiejętność przekazania tego dalej.
W taki sposób, by inni myśleli,

sam do tego doszedłem.

Przerwany sen

Sen przerwał dzwonek telefonu. Dzwonił, kolega, przyjaciel. Znaczy…Koniec wakacji…

Jak Forex? Zapytałem.

Erazm, bo tak ma na imię,  poświęcił cały swój zawodowy czas, rynkom kapitałowym. Jest to też jego sposób zarobkowania.

Wiem, że nauka kosztowało go sporo. Sporo czasu. Dwa lata, po prawie osiem godzin codziennej praktyki. Dodam, że przedtem już opanował warszawski parkiet, czyli GPW.

Będąc biegłym księgowym poznał analizy: techniczną,  fundamentalna przedsiębiorstw, a czytanie bilansu, rachunku zysków i strat sprawiało mu taką samą przyjemność jak mi czytanie Lalki lub sesji terapeutycznych.

Swoją drogą zboczenia doprawdy mają różne odcienie. Erazm odczuwa radość obserwując wykresy i to na paru monitorach. Niczym trzy orgazmy naraz.

Ta nauka to też  całkiem sporo kasy. Dość drogi kurs, powiedzmy za co najmniej pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Kiedy nawiązałem do Forexu, Erazm, rozentuzjazmowany stwierdził…Wiesz, odkryłem coś bardzo, bardzo ważnego.

Wowww… Co?

Jeśli Jesteś zdenerwowany, odpuść sobie. Po prostu w tym dniu weź sobie wolne i nie idź do pracy.

Wniosek, niby banalny. Jednak ten wniosek nie był wiedzą, był uświadomieniem i to jest ta różnica, która czyni różnicę.

W tym przypadku różnica między wiedzą a uświadomieniem jest taka, jakbyś myślał że umiesz grać w pokera, ale do tej  pory grałeś w pokera na żetony i całkiem dobrze opanowałeś zasady, albo taka sama, jak gra na giełdzie nie swoimi lub  fikcyjnymi pieniędzmi.

Tą złotą myśl, która wówczas tylko ma wartość, kiedy sam tego doświadczasz, wiesz o co chodzi, można rozciągnąć, na wiele dziedzin życia.

Kiedy idziesz do pracy i źle się czujesz, to jest prawie pewne, że będziesz kiepskim pracownikiem. Twoje decyzje będą po prostu takie sobie albo złe.

Kiedy, będąc przedsiębiorcą,  w złym stanie emocjonalnym ruszasz na spotkanie z rynkiem, to wiedz, że rynek ci przywali.

Słowem Twój stan jest najważniejszy. Stan to podstawa wszystkiego. To podstawa Twojego sukcesu. Oczywiście zakładam, że umiejętności masz lub je cały czas doskonalisz.

Jednak cóż po umiejętnościach, kiedy jesteś w kiepskim stanie emocjonalnym.

W sierpniu byłem tydzień czasu na obozie Tay- Chi zorganizowanym przez Mariusza Sroczyńskiego, i w tym miejscu serdecznie  dziękuję Tobie Mariusz,  za  wiedzę, umiejętności, i to, że stworzyłeś wartościową wartość. www.ymaawarszawa.prv.pl

Przez siedem dni w tygodniu, codziennie o 7 45, Mariusz uczył nas…jednego ruchu. Ten ruch zawierał się w przedziale pomiędzy… rozkrokiem. Takie od i do. Optymalne od i optymalne do, a właściwie ćwiczyliśmy to tak długo by stawało się optymalne i przeszło do nieuświadomionej somatycznej kompetencji.

Potem była jeszcze noc tysiąca powtórzeń. Czyli, powtarzanie jednego ruch przez dwie i pół godziny, tysiąc razy. Kiedy przyjechałem do domu już samodzielnie ćwiczyłem ten ruch wielokrotnie i wiem, że dalej nie jest doskonały. Cóż, doskonałość, to po prostu, lata praktyki, lata ćwiczeń, lata powtórzeń.

W obrębie tego ruchu nasze ciało, było pozycjonowane tak, by  w każdej chwili uzyskać zamierzony, optymalny  rezultat (elegancja ruchu, siła uderzenia, koncentracja, wyluzowanie).

Ten ruch jest  dla mnie kinestetyczna metaforą, czegoś co Richard Bandler zawiera w pytaniu uważaj ile przyjemności jesteś w stanie wytrzymać?

Po drugiej stronie, tego pytania jest pytanie, uważaj ile nieprzyjemności jesteś w stanie doświadczyć, ze skutkiem dla ciebie obojętnym.

I tak balansujemy w życiu pomiędzy przyjemnością i nieprzyjemnością, i ci, którzy posiedli taką umiejętność, by był to proces kontrolowany w granicach spodziewanego ryzyka, spodziewanej straty, odnoszą sukcesy. Skuteczni przedsiębiorcy po prostu kontrolują ryzyko, czyli wiedzą ile mogą stracić a ile zyskać.

Są ugruntowani, niczym mistrzowie Tay-Chi i nic, i nikt,  nie jest w stanie ich wytrącić z równowagi. Równowagi, emocjonalnej, somatycznej, energetycznej, duchowej W każdej chwili mają dostęp do swoich zasobów.

Zawsze wiedzą co zrobić i choć nie wiedzą jaki będzie ich kolejny ruch, wiedzą, że jakiś będzie. Przeciwnik im to podpowie, gdyż wiedzą, że mają to po prostu i zwyczajnie wyćwiczone. Mają kompetencje. Mają zasoby.

Czym są zasoby, zapytasz? Najkrócej, zasoby to Twoje kompetencje.

To twoja wiedza, twoje umiejętności. To zdolność do skorzystania z wiedzy i z umiejętności innych. To tworzenie nowych możliwości, tam gdzie innym wydaje się to niemożliwe.

Generalnie mistrzowie  to ludzie nienormalni i  idący mało uczęszczanym  lub w ogóle nieprzetartym szlakiem. To ludzie powtarzający te same czynności, aż do chwili kiedy  zrobią to dobrze.

To samo, ale nie tak samo.

To ludzie typu Wańka Wstańka.

Trzeba  wielu powtórzeń, by doskonalić umiejętności, i że każda powtórka  eliminuje błąd poprzedniego ruchu.

Japończycy wymyślili cudowne słowo i metodę,  Kajzen. Kupili technologię, po czym ją udoskonalali, cały czas udoskonalali, bo Kazein, to proces, który się nie kończy.

Widać więc, że oprócz powtórzeń potrzeba też uważności, a uważność to obserwacja siebie na bardzo wielu poziomach. Gurgijew, powtarzał  Uspieńskiemu, obserwuj siebie.

W NLP, taka postawa, określana jest pozycja obserwatora.

Cóż łatwiej powiedzieć trudniej wykonać, a jeszcze łatwiej zapomnieć, by stale obserwować siebie.

Jednak mój inny  serdeczny kolega znalazł na to skuteczne rozwiązanie. Powiedział, kup sobie kamerę i nagrywaj siebie. Nagrywaj siebie jak rozmawiasz z partnerką, partnerem.

Nagrywaj siebie w procesach, relacjach, umiejętnościach, które chcesz doskonalić.

Pewnie zdziwisz się, widząc na przykład siebie w rozmowie z partnerką i jak w zwolnionym tempie zauważasz moment wybuchu awantury, i dowiadujesz się, co ją wywołało, i jak już to odkryjesz, to możesz zmienić. Tak możesz zmieniać siebie, a dokładniej swoje zachowania.

Stopień zastosowania obserwacji siebie  przy pomocy kamery jest przeogromny. Dzisiaj, to niegdyś drogie narzędzie, jest praktycznie w każdym domu.

I zapewniam Ciebie, że

jest absolutnie jedną z najlepszych technik doskonalenia siebie. Prawdziwa, obiektywna obserwacja siebie.

To dzisiejsza technologia osiągania mistrzostwa.

Mistrzostwa, którego Tobie i sobie życzę, by…

ZOSTAĆ NAJKLEPSZYM SWOIM WYDANIEM!!!

P.s.
Nie koniec wakacji. Żartowałem. Całe życie to wakacje. Pomiędzy nie-życiem.

Oczywiście, kamerę kupiłem, sporo nagrywam i się z tego uczę.

Nie przywiązuj się do rezultatów

Czyli rzecz o przedsiębiorczości i efektywności.

Nie wiedziałem jak wygląda. Umówił nas znajomy. Kiedy Go ujrzałem poczulem, że to musi być On.

Rozmawiał z przechodniem na ulicy. Sprzedawał książki. Kiedy stanął sam, podszedłem. Widać z daleka, że Jesteś dobrym sprzedawcą…

Uśmiechnął się. Poszliśmy do mnie do domu. Rozmawialiśmy dwie godziny o …

Miał dwadzieścia dziewięć lat i widziałem przed sobą człowieka spokojnego, wrażliwego, spełnionego. Oświeconego.

Jesteś buddyjskim mnichem i świetnie sprzedajesz, a właściwie sprzedajesz i nauczasz. Łączysz, duchowość i nauczanie, z materią, handlem?

Tak, i nie przywiązuję wagi do rezultatów. Po prostu to robię.

Jeszcze długo w moich uszach dźwięczały te słowa buddyjskiej mądrości nie przywiązuj wagi do rezultatów.

Co to w praktyce naprawdę oznacza? Co to w oznacza w biznesie, gdzie jest stale mowa o celach, rezultatach, zadaniach, planowaniu…

Wreszcie odkryłem to dla siebie i przekazuję Tobie, gwarantując, że kiedy to naprawdę właściwie zrozumiesz, Twoje życie się zmieni.

Zrobię to na przykładzie. Powiedzmy, że jesteś sprzedawcą. Masz własną działalność gospodarczą i co dalej? Co robić, żeby być efektywnym?

Wymień dziesięć czynności, które robisz w ciągu dnia pracy. Podkreśl dwie. Zrobiłeś? To gratuluję. Właśnie odkryłeś co jest pracą w Twojej pracy. Właśnie odkryłeś, jak to robią mistrzowie.

A co z pozostałymi ośmioma czynnościami? Czy masz ich nie robić? Ależ tak masz je robić tylko ,że teraz na te dwie czynności przeznaczasz osiemdziesiąt, a na pozostałe dwadzieścia procent zawodowego czasu.

Teraz dopiero możesz prawdziwie nie przywiązywać się do rezultatów. Jesteś w dobrym stanie emocjonalnym, co jest podstawą. Robisz swoje i cieszysz się tym co robisz, a rezultaty?

Same przychodzą. Rezultaty to zwykła statystyka tych czynności, które przynoszą rezultaty.

Przypuśćmy, że co piąty klient od Ciebie kupuje. Więc jeżeli chcesz sprzedać trzy produkty to potrzebujesz spotkać się z piętnastoma klientami.

Teraz masz już tylko taki wybór. Co zrobić, żeby poprawić statystykę. Na przykład żeby kupował co trzeci klient. Powodzenia.

Za moment poznasz matrycę zarządzania czasem i sekret, na przykład Kamila Cebulskiego. Sekret, który tak naprawdę nie jest sekretem.

Widzisz cztery ćwiartki. Twoja efektywność determinowana jest przez postawę czyli koncentrowanie osiemdziesiąt procent swojego czasu na ćwiartce drugiej, czyli rzeczy ważnych i nie pilnych. Zapoznaj się z nią powoli i parę razy. Tak żeby dotarła waga przekazu.

pilne

nie pilne

I

AKTYWNOŚĆ

Gaszenie ognia – zarządzanie kryzysami;

Sprawy nie cierpiące zwłoki;

Zadania opatrzone datą realizacji.

II

Wszystko w tej ćwiartce powinno stać się przyjemną aktywnością.

Zapobieganie, przewidywanie, codzienna aktywność – również biznesowa;

Budowanie związku i tworzenie dobrych relacji.

Budowanie sieci i dobrych relacji biznesowych.

Szukanie nowych możliwości i dróg rozwoju firmy;

Programowanie, planowanie. Modelowanie ludzi sukcesu.

Nauka: czytanie książek, seminaria, wykłady, szkolenia, coaching, warsztaty.

Dbanie o zdrowie: gimnastyka, odpoczynek, relaks i sen o właściwej porze;

Rozwój intelektualny i duchowy.

III

AKTYWNOŚĆ

Niektóre telefony;

Pewne korespondencje, raporty;

Niektóre spotkania;

Najbliższe sprawy naglące;

Popularna aktywność.

IV

AKTYWNOŚĆ

Codzienność, zapracowanie;

Pewna korespondencja;

Pewne telefony;

Pożeracz czasu – ( telewizja, kiepskie filmy, nic nieznaczące rozmowy itd.);

Wątpliwe przyjemności (imprezy itp.)

ważne

nieważne

Być może w tej chwili Jesteś trochę zaskoczony. Zbyt długo siedziałeś w ćwiartce pierwszej albo trzeciej. Nie wspominając o czwartej.

I tutaj znowu działa słynna formuła 80/20. Kiedy w ćwiartce drugiej spędzać będziesz osiemdziesiąt procent czasu to śmiało możesz nie przywiązywać wagi do rezultatów.

Czego Tobie z całego serca życzę i pozdrawiam. A na koniec istotna uwaga – pytanie. W jakim stanie chcesz być, by móc nie przywiązywać się do rezultatów. Może lekkości, kreatywności, działania, koncentracji itd?

Osiągnij najpierw dla siebie ten stan. Poczuj całym sobą. Wszystkimi zmysłami. Wyłącz umysł, czyli wyłącz myśli i wyłącz też obrazy, i poczekaj na doznania.

Poczuj siebie. Poczuj stan w jakim będziesz, kiedy nie będziesz przywiązywał się do rezultatów. I miej to od zaraza. Masz ten stan a rezultaty?

Cóż, przyjdą same, takie na jakie zapracujesz ale przecież to nie od nich zależy twój stan, twoje samopoczucie. Ty już, przecież się czujesz dobrze. Prawda?